در اولین مواجههی ما با سایت، تناسبات نامتعارفِ این زمین کوچک توجه ما را به خود جلب کرد. تناسبات زمین و دیواری که داغیِ یک ساختمان ویلایی روی آن نقش بسته بود، نقشِ سطح شیبدار و خط محیطیِ ساختمان بر روی دیوار؛ آخرین اثر و نشانه از آنچه قبلا در این زمین وجود داشته است. مثل خطی که به دور فرد مقتول روی زمین میکشند و حکم آخرین نشانهی حضور آن شخص بر روی زمین را دارد. از قرائن پیداست که خودِ آن ویلا هم از آخرین بازماندگان ویلاهای آن منطقهی شمیران بوده است.
این موضوع ذهن ما را به خود مشغول کرد که شاید بشود این ویلا را به واسطهی معماری جدید، دوباره در این سایت فراخواند، ارجاعی چه به لحاظ خاطرهی مکانی و چه از لحاظ حجمی. لازمهی این کار چالش و جدال چندین ساله با کارفرما بوده برای نساختن چند طبقهی بالایی پروژه و اثبات اینکه با ایجاد ساختمان یک طبقه و نیم، ارزشگذاری مضاعفی به شعبهی بانک میشود که به چشمپوشی از طبقات بالاتر میارزد.
در فضای داخلی و سازماندهی مقطع، سعی شد به واسطهی نیمطبقه کردن، تاثیر سقف شیبدار در فضا، پلکان اکسپوز و بالکن سبز، فضای اداری با ادبیات معماری یک خانه ویلایی بیامیزد و از فضای ژنریک اداریهای مرسوم تا جای ممکن فاصله بگیرد. متریالیتی پروژه هم چالشی جداگانه بود،هم در طراحی و هم در روند مصوب کردنش در دستگاه عریض و طویل کارفرمایی؛ این که پوششی برای این موجود بیابیم که ماهیت یک ساختمان اداری و جداگانه از محیط مسکونی اطراف را داشته باشد و در عین حال مسالهی پلاستیک فرمال و یگانگی بام و دیوارهها را حل کند و همچنین زمانمندی و طول عمر و مواجهه با آفتاب و باران را به ویژه در سطوح شیبدارش تاب بیاورد.
نتیجهی کار پروژهایست که از لحاظ کیفیتهای فضایی، فرمی و متریالی در مرز ماهیتی اداری با ساختمانی ویلایی میایستد، پروژه سعی میکند مثل ابژهای باشد که همانگونه که خود را به واسطهی مقیاس و فرم از اطرافش جدا میکند، بیشتر به آنچیزی که قبلا در این سایت وجود داشته، نزدیک شود. احتمالا چیزی مابین صندوقچهی فلزی ارزشمندی که رفتهرفته بار زمان روی آن مینشیند و یک خانه ویلایی…
گالری
لطفاً صبر کنید…
