با زمین کوچکی روبهرو بودیم که کارفرما میخواست در آن ساختمانی اداری بسازد. سایت ما همجواریهای خاصی داشت: مثل قرارگیری در اتوبان مدرس؛ و در عین حال زمین کوچکی بود که در انتهای یک بافت مسکونی قرار داشت و قواعد محدودکنندهی ساختوساز شهری بر آن حکمفرما بود.
از طرفی وقتی صحبت از پروژههای اداری میشود، همیشه کلیشههایی مانند برجهای شیشهای راستگوشه به ذهن میرسند که برخلاف ظاهر شفاف بیشتر دربارهی فاصلهگذاری با شهر هستند تا ارتباط با آن. سوال اینجا بود که چطور میشود این کلیشههای موجود را مورد تردید قرار داد؟ چطور میشود پروژهای خلق کرد که در فضای موجود همزمان یکپارچه و در عین حال متکثر باشد؟
در واقع اولین انتخاب ما، انتخاب فرم استوانهایشکل بود تا بتوانیم بزرگترین کلیشهی موجود یعنی ساختمانهای راستگوشه و مکعبی را کنار گذاشته و سپس خاصیت آوندگونهای به آن اضافه کنیم که میتوانست برای ما همزمان یکپارچه بودن، تکثر، فضای باز و فضای نیمهباز و بسته را فراهم کند؛ در واقع اکوسیستم کوچکی ساختیم. و در نهایت با تولید چنین ابژهی معماری توانستیم ارتباط معناداری با فضای شهری، منظر و مخاطب برقرار کنیم.
گالری
لطفاً صبر کنید…
