رانهی اصلی شکلگیری فرم در پروژهی ساختمان ناوک حفظ کردن دو درخت بود بدون آن که معماری از موضع فعال خود عقبنشینی کند. معماری عموماً در مواجههی اخلاقی با محیط زیست طبیعی رویکردی منفعل اتخاذ میکند زیرا فرض بر این است که فرم فعال به فضای اطراف خود بیاعتناست. در این پروژه کوشیدهایم این دو رویکرد را با یکدیگر آشتی دهیم تا در عین حال که معماری شخصیت منحصربهفرد خود را حفظ میکند در تعاملی مبتنی بر احترام با محیط زیست نیز قرار بگیرد.
باز کردن
گالری
گالری
×
←
→
لطفاً صبر کنید…
