ساختمان مسکونی شمارهی چهارده که در زمینی به مساحت ۱۵۶ مترمربع ساخته شده است، با وجود ابعاد محدود خود میکوشد از طریق فعالکردن سقفها، تغییری در سیمای شهری ایجاد کند. این رویکرد، باور متعارف دربارهی خط آسمان پروژههای میانمرتبه را به چالش میکشد. این سقفها علاوه بر پاسخگویی به مسائل عملکردی، در ایجاد فشردگی و گشودگی فضایی نیز نقش دارند؛ کیفیتی که در سازماندهی طبقات دوبلکس مورد توجه قرار گرفته است. پروژه در فضاهای داخلی و نمای بیرونی از دو متریال اصلی بهره میگیرد: سازهی بتن اکسپوز و آجر رنگی. تنش میان این دو متریال، همراه با کاوشهای ظریف و کوچکمقیاس در مقطع، به فضاهای داخلی پروژه شکل میدهد.
باز کردن
گالری
گالری
×
←
→
لطفاً صبر کنید…
