خانهی شناسی در مجاورت بزرگراه قرار داشت؛ ازاینرو، برای پاسخگویی همزمان به چالشهای داخلی پروژه و آشفتگی بیرونی، سقفی ضخیم و دو پوستهی نما برای ساختمان طراحی شد.
افزایش ضخامت سقف، به شکلگیری پوستههای فضایی معلق در میانهی فضا انجامید؛ عناصری که کیفیتهای متنوعی را در محیط ایجاد میکنند.
تفاوت ارتفاع این پوستههای فضایی، استفاده از مصالح متفاوت و ویژه برای هر بخش، و نور غیرمستقیم پنجرههای رنگی، به شکلگیری کیفیتهای مکانی متنوع و فضایی سیال در طبقهی همکف منجر شد.
قرارگیری این پوستهها و کل ساختمان درون یک پوشش محافظ، فضایی کنترلشده میان بزرگراه و بنا ایجاد کرده است که دیدهای نامطلوب و آلودگی صوتی ناشی از بزرگراه را به حداقل میرساند.
تمام اتاقهای پروژه درون جعبههایی مستقل و کنترلشده قرار گرفتهاند. فضایی فیلترمانند میان لبهی ساختمان و اتاقهای میانی فاصله ایجاد میکند تا همهی این فضاها، با وجود دوری از بزرگراه و آلودگی صوتی آن، از نور طبیعی و دید مناسب بهرهمند شوند.
از این منظر، خانهی شناسی نمونهای کامل از معماری درونگرا و ساخت جهانی مستقل از پیرامون است؛ فضایی سرشار از انقباض، انبساط، نور و رویداد...
گالری
لطفاً صبر کنید…
