هدف از طراحی پروژه، ایجاد معیاری معاصر برای تبدیل شدن به یک افزونهی قابل توجه به سلسلهی میراث معماری در کلاس جهانی اصفهان و در عین حال ارائهی تجربهای لذتبخش در زندگی شهر است. پل رواق به طور همزمان به دو مساله میپردازد: ارتباط و تفرج؛ به عبارتی با این ساختار فضایی، پل به عنوان یک بافت همبند شهر، نقش گردشگاه را نیز بازی میکند.
پروژه از چند بخش اصلی تشکیل شده است: . تراز اول پل به عنوان یک پیادهراه سایهدار با سقف مواج به همراه چشمانداز مشرف به رودخانه فعال شد. . پیادهراه روی سقف، سطح مواجی است که در بخشهایی به فضای مکث تبدیل میشود. . استراتژی یکپارچه کردن طرح جامع پارک در شمال و جنوب زایندهرود به ترتیبی که فضاهای عمومی و نیمهعمومی، چشماندازها و خاصیت تفرجگاهی آن در تعامل با پارک فعال شود.
. باغ محصور در سایت کارخانهی موجود کنار باغهای اطرافش به عنوان یک واحه درک میشود. در مواجهه با کارخانهی موجود، سه رویه پیش گرفته شد: اول حفظ بناهای ارزشمند کارخانه، دوم باز-زندهسازی بخشهای فرسوده و همینطور ایجاد یک نظرگاه و چشمانداز شهری در امتداد طرح پیشنهادی توسعهی آینده.
. در مواجهه با رودخانه در سه حالت، انتظار جاری شدن آب، آب کم و آب جاری، بستری طراحی شد که در این حالتهای مختلف، چشماندازها و امکانهای تفرج مختلفی را ایجاد کنند. از طرفی بستر رودخانه با سنگهای طبیعی فرش شده و توپوگرافی مواج تولید میکند که در آن زیرساختهایی از فوارهها، نورپردازی و فضاهایی ویژه برای رویدادهای مبتنی بر اجرا در نظر گرفته شده است.
گالری
لطفاً صبر کنید…
