ایدهی مرکزی در طراحی «ویلای بازیگر»، ضخیمکردن سازه و تبدیل آن به نظامی فضایی و قابل سکونت بود؛ تا جایی که مرز میان فرم و سازه تا حدی محو شود. برای دستیابی به این هدف، بهجای استفاده از ستونهای متعارف در یک سیستم تیر و ستون، چهار حجم مخروطی در نظر گرفته شد. این عناصر، علاوه بر ایفای نقش باربر، بخشهایی از برنامهی معماری را نیز در خود جای میدهند.
به این ترتیب، سازه بهطور فعال در شکلگیری فرم و سازماندهی فضا مشارکت میکند. این چهار عنصر اصلی سازهای، متناسب با ظرفیتهای فرمی خود، فضاهای عملکردی کوچکتری مانند آشپزخانه را در بر میگیرند و در ترازهای بالاتر، اجزای بزرگتری از برنامه، از جمله فضاهای خصوصی زندگی، را در خود جای میدهند و آنها را در سطوح مختلف پروژه توزیع میکنند. در نتیجه، فعالیتهای ویلا هم در میان این فضاها و هم درون آنها رخ میدهد؛ فضاهایی که همزمان، اجزای یکپارچهای از نظام سازهای ساختمان نیز به شمار میآیند.
گالری
لطفاً صبر کنید…
