پروژهی “آندو” در سایتی قرار گرفته که از زوایای مختلف نسبت به آن اشراف وجود دارد و مناظر متفاوتی در وجوه مختلفش تاثیرگذارند؛ به شکلی که جغرافیای فضایی چهار طرف پروژه تفاوتهای ماهوی چه از نظر منطق درونی (نورگیری فضاها و بازشوها) و چه از نظر منطق بیرونی (قرار و جهتگیری در فضای شهری) نسبت به آن تحمیل میکنند. در مقطع شرقی-غربی، پروژه با ساختمانهایی همسان از نظر تعداد طبقات همسایه است و با راهروهای شهری ارتباط برقرار میکند؛ پروژه در مقطع شمالی-جنوبی نیز از یک سو با یک مدرسه همجوار است و از سوی دیگر با شیب قابل توجهی که منتهی به ساختمانهای کمارتفاع شهرک میشود. بدین ترتیب فرم نهایی در نمای شمالی و رو به مدرسه، بستهتر و دارای بازشوهایی حداقلی است که از برشهای فرمال شکل گرفتهاند. در نمای جنوبی نیز تخلخل پروژه به واسطهی گشودگی دید بیشتر است و برشهای فرمال گستردهترند.
در ایدههای نخست برای پروژه فرمی همگنتر در نظر گرفته بودیم اما با توجه به خاص بودن وجوه مختلف سایت و ماهیت دو واحدی بودن طبقات، نتایج دیگری حاصل شد: المانهایی که در عین استقلال، همدیگر را کامل میکنند و در یک گفتوگوی رفت و برگشتی قرار گرفتهاند. این جدا بودن هم به تخلخل بیشتر پروژه و هم حفظ ماهیت ویلاییاش کمک میکند و نیز باعث میشود که دو واحد هر طبقه مستقل باشند. از همین رو هیچ دو واحدی مشابه هم طراحی نشدند اما با ادبیاتی یکسان شکل گرفتند. سیرکولاسیون پروژه توسط یک وید مرکزی کنترل میشود و پلکانی در نقش یک گردشگاه سهبعدی، دسترسی به واحدها را هدایت میکند. بدین ترتیب المانهای پروژه در عین جدا بودن، با یکدیگر وارد مکالمه میشوند.
گالری
لطفاً صبر کنید…
